BUGAW

isang buwan at kalahati na ko sa call center work ko... yesterday lang ang first day to go live...

natural lang pala doon na kapag pumasa ka sa training, may celebration, may graduation...

so for our graduation... alam na... red horse ang breakfast... sa guadalupe kami tumambay...

akala ko urban legend lang yung mga bugawan sa mga call center agents...

hindi pala...

nabanggit ko na dito na kras ko yung trainer namin diba? tanginang kras yan... seryoso kras ko sya pero hindi naman aabot sa kama yang kras-kras na yan!

sa kasagsagan ng bagyo, eto ang sambit ng team mate ko nung paalis na ko...

X: brad, wag ka munang umalis! mahina to maniwala ka sakin.. *sabay tingin sa trainer namin*
PP: ano?
X: eto brad, etong 500, may discount card ako dito, patilain mo yung ulan tapos tawid kayo sa kabila... brad, ako bahala sa inyo...
PP: uhh... ahhhh... *shockingly shocker, tangina!* brad, teka, kasi may gagawin pa nga ko diba, kailangan ko na umalis...
X: tsk! *sya pa galit* ikaw din brad, ako may nakuha na kong dalawa dito, pero syempre di ko na sasabihin kung sino... sayang ang pagkakataon...
PP: teka brad, as in, yun ba? *disoriented mode* teka brad, di ko kaya yang ganyan...
X: tsk hay nako... *may irap pa yan* ikaw pa... ano ka ba, sayang.. kakausapin ko to, sandali..
PP: teka brad, di ko kaya yung ganyan brad.. masakit sa puso yan.. *LOL*
X: hay naku bahala ka!

ay putangina, sya pa galit... bugaw at its finest! wala akong masabi...

habang sinasabi nya yun sakin, mukha ng boypren ko yung nakikita ko sa isip ko... kahit bangenge ako, talaga naman...

pagkatapos nang nangyari yan, may i insert lang yung paglusong ko sa baha, 1st time! ayoko nang ikwento, nakakatrauma tangina... di pa ko nakauwi, 8 hours kami sa daan :( at higit sa lahat, TAXI KO UMABOT LIMANDAAN!!!! leche kang ONDOY KA!

sana di na maulit... masyadong maraming napinsala...

as for the bugaw, di ko kaya yun.. :( di ko talaga kaya... hindi ako ganung babae...

tangina, born again?